Mogelijke eerste detectie van het Shamondavirus bij rund in België

Over het Shamondavirus  

Het Shamondavirus werd voor het eerst gedetecteerd bij runderen in Nigeria in de jaren ’60 en werd sindsdien sporadisch gerapporteerd in Afrika, Australië en Zuid-Japan. Deze zomer werd het virus voor het eerst vastgesteld in Centraal-Europa. Klinische gevallen werden tot nu toe gemeld in Zuid-Duitsland, Zwitserland en Frankrijk, onder andere in Haute-Savoie.

Huidige besmetting: verder onderzoek loopt

Bij de huidige besmetting op het bedrijf in Midden-West-Vlaanderen is er sprake van hoge koorts, ademhalingsproblemen, gedaalde melkgift en diarree. Bevestigingstesten door Sciensano zijn lopende om het virus verder te typeren. Over de mogelijke impact van het virus is nog niet alles bekend. Zo is het momenteel onduidelijk of ook schapen en geiten besmet kunnen raken.

Overdracht en mogelijke symptomen

Het Shamondavirus behoort tot een groep virussen die via knutten worden overgedragen. Aangezien het vectorseizoen nog volop loopt, kan verdere verspreiding niet worden uitgesloten. Er zijn momenteel geen aanwijzingen dat het virus klinische ziekte bij mensen veroorzaakt.

Ook zijn er momenteel geen indicaties voor rechtstreekse overdracht van dier op dier. Overdracht van een besmet moederdier naar de foetus tijdens de dracht is waarschijnlijk wel mogelijk. Een infectie tijdens de dracht zou aanleiding kunnen geven tot abortus en vroeggeboorte, waarbij hersen- en pootafwijkingen worden vastgesteld.

Bij getroffen volwassen runderen worden voornamelijk koorts, verminderde activiteit of lusteloosheid en diarree gemeld. Bij melkvee kan ook een duidelijke daling van de melkgift optreden. Tot op heden zijn er geen sterfgevallen bij volwassen dieren gerapporteerd en genezen de dieren vanzelf. 

Wees alert voor verdachte symptomen

Probeer contact tussen je dieren en knutten zoveel mogelijk te beperken en wees alert voor verdachte symptomen.

• Bij volwassen runderen:
  Merk je bovengenoemde symptomen bij je dieren? Neem dan contact op met je bedrijfsdierenarts om de mogelijke oorzaak verder te onderzoeken. Via een PathoSense-analyse kan breed worden gezocht naar mogelijke ziekteverwekkers. Voor een optimale analyse wordt het best EDTA-bloed (volbloed) genomen tijdens de acute fase van de ziekte. 
• Bij drachtige runderen:
  Besteed de komende maanden extra aandacht aan drachtige dieren en het verloop van de geboortes. Stel je een abortus of vroeggeboorte vast? Laat deze dan onderzoeken via het abortusprotocol van DGZ.  

Omdat het om een niet-gereglementeerde ziekte gaat, zijn de kosten voor onderzoek ten laste van de veehouder.

We houden je op de hoogte

Het verdere onderzoek naar het virus loopt. Zodra er meer informatie beschikbaar is over de definitieve identificatie en de mogelijke impact, houden we je op de hoogte via onze nieuwsbrief.